Nog op vakantie? De laatste foto’s aan het uploaden in Polarsteps? Of terug tweehonderd ongelezen mails aan het bekijken?
Hier zie je me met vermoeide ogen, maar o zo gelukkig, de week afsluiten met drie weekendkranten .. je zou er voor minder vermoeid uitzien ;).
Juli en augustus brachten hier geen “echte” vakantie. Geen valiezen noch vertrek. Een tiental auteurs waren volop hun boek aan het schrijven. Ik liet hen liever niet alleen achter tijdens dat proces. En .. Ook zij brachten hun avonturen mee.
Waar ik las dat steeds meer mensen afstand nemen van het nieuws, dook ik er deze twee maanden net volop in: De Morgen, De Standaard, De Tijd, de New York Times, artikelen en boeken van De Correspondent, you name it.
De snipperdagen gaven me tijd om te ontspannen. Tegelijkertijd groeide een behoefte om te weten wat er in de wereld gebeurt en de vinger aan de pols te houden. Ook de zwaardere gevechts- vuur- en waterverhalen ging ik niet uit de weg. Maar ik nam nadien ook telkens de tijd om na te denken, te voelen, en vooral …gulzig verder te lezen.
Er leeft zoveel in de wereld, ik hoef het je niet te vertellen, AI, humanoids, nieuwe machtsverhoudingen, en die tijd om me erin te verdiepen, wilde ik mezelf gunnen.
Hoe voed je jezelf op die manier, en blijf je tegelijk mens in je eigen kleine wereld, met partner, hond, (klein)kinderen, vrienden, literatuur en schoonheid, los van wat er daarbuiten gebeurt?
Die twee werelden combineren blijft een oefening. En ik vermoed dat het er niet minder op zal worden. De vraag die bij mij blijft hangen: hoe blijf ik alert voor wat er in de wereld speelt, en blijf ik tegelijk zorg dragen voor mijn eigen vredelievende, liefdevolle kant, zonder dat een van beide het overneemt?
Deze foto belichaamt beide. Wat je niet ziet: de vele kranten, uitgeknipte artikels, boeken rondom me. Ik wilde vooral de zalige gekruiste pootjes op de foto ;).
September wenkt, en met haar de heropstart: de agenda’s die zich weer vullen, de inboxen die weer aanzwellen. Ook dat wordt een oefening in diezelfde mix: alert genoeg om mee te bewegen met de wereld, rustig genoeg om mezelf daarin niet te verliezen.
Ik wens je een septembermaand toe waarin beide plaats krijgen: het scherpe en het zachte, het waakzame en het speelse, het grote collectieve en het kleine intieme.
Aan de slag, met de kranten én de gekruiste pootjes binnen handbereik ;),
PS. misschien hoort daar voor jou ook wel een boek bij? Je verhaal dat al een tijdje wacht om geschreven te worden, tussen alle drukte door. Als de heropstart het juiste moment voelt om daar eindelijk werk van te maken: luister ik graag wat er leeft.
Vrijblijvend, vooral om te horen waar je staat en graag naartoe wil…
