Dat je moet wachten tot je er klaar voor bent.
Alsof er ergens een innerlijke bel rinkelt.
Alsof iemand op een onbewaakt moment zegt: “Voilà. Nu wel.”
Maar wat betekent dat eigenlijk, klaar?
Is dat wanneer het klopt?
Wanneer je tijd hebt?
Wanneer je genoeg ervaring hebt?
Wanneer je genoeg kennis hebt, na nog vijf boeken, drie podcasts en één sabbatjaar?
Wanneer de inspiratie komt?
En vooral: wie bepaalt wanneer genoeg… genoeg is?
Ik moet dan vaak denken aan Playing Big van Tara Mohr.
Ze beschrijft hoe zelfs hoogopgeleide, ervaren vrouwelijke professoren twijfelen om te solliciteren. Niet omdat ze niet geschikt zijn, maar omdat ze vinden dat ze nog net iets meer moeten hebben. Meer publicaties. Meer zekerheid. Meer bewijs.
En zo kan wachten op genoeg een levenslange bezigheid worden.
Wachten is comfortabel. Beginnen niet.
Je kan blijven wachten.
Tot het rustiger wordt.
Tot de kinderen groter zijn.
Tot je bedrijf stabieler staat.
Tot jij stabieler staat.
Maar … en dit is het ongemakkelijke deel.
Je bent pas klaar op het moment dat je begint.
Niet ervoor.
Niet erna.
Maar erin.
Schrijven is geen eindpunt.
Het is een bewegend veld.
Een plek waar denken scherper wordt, waar zinnen je tegenspreken, waar inzichten ontstaan terwijl je schrijft, niet ervoor.
Wat ik vaak zie bij de start
Tijdens een eerste gesprek, een kick-off, gebeurt er bijna altijd hetzelfde.
Auteurs komen niet met één boek.
Ze komen met drie of vier ideeën en mogelijke boeken.
Thema’s die soms ver uit elkaar liggen.
Een idee dat al jaren sluimert.
Een ander dat plots opduikt.
Nog eentje dat “ooit misschien ook nog” geschreven wil worden.
Ze zijn klaar om te schrijven.
Maar nog niet klaar om te kiezen.
En daar zit vaak de echte blokkade.
Niet in het schrijven zelf, maar in de angst om met het verkeerde boek te beginnen.
Het eerste boek is niet altijd het boek waarvan je droomt
Maar wel het boek dat je nodig hebt.
Telkens opnieuw help ik auteurs om te zien welk boek vandaag het meeste draagvlak heeft.
Niet alleen inhoudelijk, maar ook professioneel en zakelijk.
Welk boek:
- hun expertise helder positioneert,
- geloofwaardigheid opbouwt,
- deuren opent,
- en ruimte creëert voor de boeken die later nog willen worden geschreven.
Want ja: het eerste boek is vaak niet het ultieme boek. Het is het fundament voor hun toekomst.
En wanneer die keuze klopt, gebeurt er iets bijzonders.
Ze starten niet alleen, ze starten met rust. Met richting en vertrouwen. Uiteraard help ik hen om hun richting te behouden ;). En vooral: ze groeien:
Als auteur.
Als mens.
Als professional.
Je boek als groeiproces
Misschien is dat wel het mooiste aan schrijven.
Een proces dat je doormaakt.
Je boek verandert je.
En jij verandert je boek.
Kan het mooier?
Over wachten en jezelf niet meer tegenhouden
Wachten kan iets zachts hebben.
Zoals Dirk De Wachter het beschrijft: wachten als aandacht, als vertraging, als menselijkheid.
Maar wachten kan ook een vermomming zijn.
Een manier om niet in actie te moeten komen.
Een veilige pauze terwijl je eigenlijk voelt:
ik heb iets te zeggen.
Wanneer is wachten wijs en wanneer houdt het je klein?
Dat weet alleen jij.
En toch: soms helpt het om even samen te kijken.
Met een heldere, liefdevolle blik op wat er mogelijk is.
Wat nu geschreven wil worden.
En wat gerust nog even mag rijpen.
Als je twijfelt, kijk ik graag met je mee.
Niet om te duwen.
Wel om te verhelderen.
Met warme groet,
PS Genoeg gewacht? Zin om te zien of er misschien al een mogelijk begin op je ligt te wachten? Als jij voelt dat het tijd is heb ik nog 5 plaatsen voor de Kick off voor de zomer zodat je tijdens de zomervakantie verder kan schrijven. Je kan nu al een afspraak inboeken zodat we je boekidee al kunnen doornemen. Plan je vrijblijvend gesprek!
